Okeani godišnje apsorbuju više od 90% toplote koja je rezultat prekomjernih emisija CO2 (ugljen dioksid) koje je proizvelo čovječanstvo. Okeani su jedni od najuočljivijih pokazatelja klimatske krize i sve ekstremnijih vremenskih uslova.
Ova dodatna toplota čini uragane i tajfune koji pogađaju obalne zajednice intenzivnijim, uzrokuje jače pljuskove kiše i veće poplave, te rezultira dužim morskim toplotnim talasima, koji uništavaju život u morima.
Veća toplota okeana je glavni pokretač porasta nivoa mora putem termičkog širenja morske vode, i predstavlja prijetnju za milijarde ljudi. Pouzdana mjerenja temperature okeana datiraju iz sredine 20. vijeka, ali je vjerovatno da se okeani zagrijavaju brže nego ikad u posljednjih 2.000 godina.
Prema analizi koja je objavljena u časopisu Advances in Atmospheric Sciences, količina toplote koju okean apsorbuje je kolosalna, te je ekvivalentna više od 200 puta većoj količini električne energije koju ljudi koriste širom svijeta.
Zagrijavanje okeana nije ujednačeno, pri čemu se neka područja zagrijavaju brže od drugih. U 2025. godini, najtoplija područja uključivala su tropski i južnoatlantski i sjeverni pacifički okean, te Južni okean. U Južnom ili Antarktičkom okeanu naučnici su duboko zabrinuti zbog topljenja zimskog morskog leda posljednjih godina.
Sjeverni Atlantik i Sredozemno more također postaju topliji, kao i slaniji, kiseliji i manje oksigenirani zbog klimatske krize, čineći okeanske ekosisteme i život koji oni podržavaju krhkijim.
Intenzivne monsunske kiše koje su 2025. godine usmrtile više od 1.350 ljudi u južnoj i jugoistočnoj Aziji, katastrofalne poplave duž rijeke Guadalupe u Teksasu koje su uzrokovale 138 smrtnih slučajeva i preko 1.200 šumskih požara koji su spalili više od pet miliona hektara u Kanadi, sve se to može povezati s dugoročnom akumulacijom toplote u okeanu.
Očekuje se da će se globalni sadržaj toplote u okeanima povećavati iz godine u godinu ukoliko se ne postignu neto nulte emisije stakleničkih plinova. Iako potpuno smanjenje ugljičnog dioksida ne bi odmah dovelo do istih temperatura okeana kao prije 1970. godine, istraživači naglašavaju da se situacija može popraviti te da je pitanje isključivo volje a ne mogućnosti da se smanje emisije stakleničkih plinova.
